با تو خودم هستم |

هیچگاه نگفتی “من هم همینطور”

و من تنها به رفتن در خیابانی یک طرفه ادامه دادم

دوست داشتم

دلتنگ شدم

شعر سرودم

و هرگز فکر نکردم می توانستی اگر می خواستی

هیچ گاه نگفتی

و من هیچگاه نشنیدم

و  تو عادت کردی به سکوت

و مرا عادت دادی به گفتن

و ما زوج خوشبختی بودیم

آب می شدم

درست مثل آدم برفی های زمستان توی کوچه

درست مثل یخی از گرمای دستی

و من وارونه زندگی کرده ام همیشه

که از برودت تو ذوب می شدم